Je opent ’s ochtends je mailbox en ziet dat een collega je om 03.00 uur ’s nachts een mail heeft gestuurd.
Wat denk je dan? “Waarom was diegene nog aan het werk?” Of juist: “Zo, die is gemotiveerd.” Misschien denk je er eigenlijk helemaal niets van en ga je over tot de orde van de dag.
Misschien heb je zelf ook weleens zo’n moment. Je ligt in bed en ineens schiet je iets te binnen wat je écht niet mag vergeten. Je pakt je telefoon, stuurt nog snel een mailtje en kunt daarna weer rustig slapen. Niks aan de hand, toch?
Flexibel werken betekent dat niet iedereen meer standaard tussen 09.00 en 17.00 uur achter de laptop zit. De één begint graag vroeg, de ander werkt ’s avonds nog even wat weg. Voor veel werknemers kan die flexibiliteit juist een aantrekkelijke arbeidsvoorwaarde zijn. Maar waar ligt de grens? En welke grens hanteer je als werkgever? Is het een signaal als iemand laat in de avond of zelfs ’s nachts nog aan het werk is?
De norm die je zelf creëert
Belangrijk is ook dat je je als werkgever realiseert welk voorbeeld je zelf geeft. Als je als werkgever of leidinggevende regelmatig ’s avonds laat mails verstuurt, hoeft dat op zichzelf geen probleem te zijn. Misschien is dat juist het moment waarop je rustig wat dingen kunt afronden.
Maar een medewerker kan daar anders naar kijken. Moet ik hier nu nog op reageren? Verwacht mijn leidinggevende dat ik ’s avonds bereikbaar ben? Is het hier normaal om om 23.00 uur nog aan het werk te zijn?
Voor je het weet, wordt jouw persoonlijke flexibiliteit onbedoeld de norm voor anderen.
Een simpele oplossing kan zijn: typ die mail wanneer het jou uitkomt, maar plan de verzending voor de volgende ochtend. Jij bent je gedachte kwijt en je medewerker ziet geen mails om 23:47 binnenkomen.
Wanneer is laat werken een signaal?
Maar wat doe je als werkgever als het andersom is? Na één nachtelijke mail van een medewerker hoef je niet direct een HR-gesprek in te plannen. Soms is een late mail gewoon een late mail.
Maar gebeurt het regelmatig? Dan kan het geen kwaad om er eens naar te vragen:
“Het valt me op dat je regelmatig laat nog mails verstuurt. Is dat voor jou gewoon een prettig moment om te werken, of merk je dat je overdag niet altijd aan alles toekomt?”. Misschien is het antwoord simpelweg: “Nee hoor, ik werk ’s avonds gewoon graag.” Prima. Dan weet je dat ook.
Kijk naar het patroon, niet naar die ene mail
Maar misschien blijkt dat iemand structureel te veel werk heeft of moeite heeft om het werk los te laten. Dan is het goed dat het gesprek wél is gevoerd. Dan is er sprake van een patroon, en daar zit uiteindelijk de kern.
Ga in dat geval op tijd in gesprek en probeer erachter te komen wat er speelt en wat de medewerker nodig heeft. Ook met het oog om langdurig verzuim voor te zijn.
Welke werkcultuur wil je als werkgever?
Kijk als werkgever daarom ook naar de cultuur die je zelf creëert. Is buiten werktijd werken echt een vrije keuze? Of is altijd een beetje ‘aan’ staan er stiekem bij gaan horen? Want misschien is niet die ene mail om 03.00 uur de belangrijkste vraag, maar dat wat erachter zit.